Het leven wordt voorwaarts geleefd, en achterwaarts begrepen

Een jongen, de jongste van het gezin, is zeven jaar oud. Hij verliest zijn moeder en blijft achter met zijn vader en een oudere broer en zus. De vader heeft aan zijn vrouw beloofd dat alles goed komt, dat hij hun kinderen, ondanks het onvoorstelbaar grote verdriet, zo goed mogelijk zal opvoeden en ze een gelukkige jeugd zal geven. 

De praktijk is weerbarstiger, broer en zus hebben verdriet en puberen. De vader heeft zijn handen vol en is niet voorbereid op dit. De jongste ziet het gebeuren en besluit zich terug te trekken. Zijn verdriet is nu even niet belangrijk, zijn vader heeft wel wat anders aan zijn hoofd. De aandacht mag nu uitgaan naar anderen, zo besluit hij onbewust.

Hij doorloopt braaf zijn scholen en gaat werken. Maar al die jaren is er die onzekerheid, dat gebrek aan zelfvertrouwen. Doet wat ik vind er wel toe, ben ik mensen niet tot last. Een stap achteruit zetten als er een groep mensen staat te praten, moeite hebben met netwerken. Altijd overschakelen naar de ratio als er iets gebeurt wat hem raakt, zittend op de tribune naar zijn eigen leven kijkend. Te horen krijgen dat hij ongeïnteresseerd en afstandelijk is raakt hem diep in het hart, hoe kunnen ze dat nu denken? 

Op latere leeftijd komt hij in gesprek met een coach, wordt gegrepen door de gesprekken die hij voert en de inzichten die hij krijgt. Dit is wat hem raakt, en dit is wat hij te doen heeft. Hij volgt coach opleidingen en leert veel. Over het leven, over de verbinding met je wortels en de dynamieken binnen (familie)systemen. Over patronen uit het verleden die zich in het hier en nu herhalen. Patronen die je vaak in de weg zitten, je frustreren, verdrietig maken of je onbegrepen laten voelen.

Hij is nu 52, zelf vader en zich sinds kort bewust van zijn eigen patronen. Uit diepe liefde en loyaliteit naar zijn vader ‘vergat’ hij zijn eigen leven te leiden, zijn eigen geluk te pakken. 

Maar door alle inzichten die hij heeft gekregen is het nu anders. Hij is een jaar geleden gestart als coach en heeft hele mooie dingen gedaan. Geweldige mensen ontmoet waar mooie samenwerkingen uit voort zijn gekomen. Hij is vol zelfvertrouwen geweest maar heeft ook zijn twijfels gehad. Er zijn mooie gesprekken geweest met altijd weer die onzekerheid van tevoren. En iedere keer moest hij er weer even langs, langs toen. Om zich te beseffen dat het nu anders is. Hij loopt nu zijn eigen pad, en zijn ouders….die kijken tevreden toe. 

Scroll naar top